Πού είναι η δόξα; Πού είναι η αίσθηση του δέους; Πού είναι η
μεγαλοπρέπεια του Θεού; Πόσο συχνά η φωνή Του αντηχεί στα ενδόμυχά μας; Αυτή η
φωνή που σε συντρίβει, που σε κάνει να τρέμεις; Πόσο συχνά τα σημεία και τα
τεράστια Του σε κάνουν να φωνάξεις: «Ω, είναι ο Κύριος!» Πόσο τακτικά μείναμε
άφωνοι, συγκλονισμένοι, έκπληκτοι και σιωπηλοί, εξαιτίας των τρομερών πραγμάτων
που Εκείνος έχει κάνει; Πού είναι η παρουσία του Θεού; Τι ντροπή! Πιστεύουμε
στις διογκωμένες και υπερβολικές αναφορές μας. Έχουμε εξαπατηθεί από τα ίδια
μας τα υπέροχα λόγια. Δεκάδες διακονίες σε ολόκληρη τη χώρα ισχυρίζονται ότι
έχουν φοβερά, τρομερά, καταπληκτικά σημεία και τεράστια και θαύματα. Όλοι
αναφέρουν εντυπωσιακές ενέργειες του Θεού. Όταν τους ακούς να μιλάνε, νομίζεις
ότι συγκρίνοντάς τους με τους αποστόλους, οι δεύτεροι ήταν μάλλον πνευματικά
αρχάριοι. Μη γελάτε. Αντί να γελάσουμε, καλύτερα να κλάψουμε. Η αλήθεια είναι
ότι μακράν απέχουμε από τον Θεό. Πολλοί
από μας είμαστε………ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
