Θα ήθελα να ξεκινήσω το κείμενο θέτοντας κάποια ερωτήματα.
Γιατί είσαι χριστιανός;
Με τη θέλησή σου έχεις γίνει χριστιανός η χωρίς νά τό θέλεις;
Συμμετέχεις στα μυστήρια της εκκλησίας η απλώς παρακολουθείς
σαν θεατής;
Έχεις γνωρίσει την σημασία των μυστηρίων; Δηλαδή είσαι συνειδητοποιημένος
χριστιανός;
Από πού καταλαβαίνεις ότι είσαι βαπτισμένος ;
Ήθελα, ειδικότερα σήμερα, την ημέρα αυτή να την
αφιερώσουμε σε έναν αυτοέλεγχο, σε μια ειλικρινή κριτική, σε μια εξέταση του
εαυτού μας. Εάν, δηλαδή, είμαστε αληθινοί και ανυπόκριτοι Χριστιανοί. Εάν
έχουμε συλλάβει τα μηνύματα του Χριστού μας και, αν όχι, στη θεωρία μόνο, αλλά
στην πράξη ζούμε την αγάπη και τη διακονία που Εκείνος δίδαξε και επισφράγισε
με το αίμα Του επάνω εις τον σταυρόν, με τη θυσία Του. Να ρωτήσουμε τους
εαυτούς μας αν πράγματι είμεθα γνήσιοι Χριστιανοί. Γιατί Χριστιανός δεν
σημαίνει μόνον εκπλήρωση μερικών τύπων και λειτουργικών υποχρεώσεων, αλλά μια
πορεία γεμάτη αγωνίες, γεμάτη αγώνες επάνω στα ίχνη και στον δρόμο που χάραξε ο
ίδιος ο Κύριός μας, ο Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός. Όπως, δηλαδή, Εκείνος διήλθε ευεργετών, έτσι και το δικό μας πέρασμα από τη
ζωή, από αυτή την πρόσκαιρη ζωή, πρέπει να είναι μια συνεχής έκφραση της αφοσιώσεως
και της υπακοής μας εις τον θείο νόμο και της απεριόριστης………..ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
