Η αλήθεια είναι, ότι όλοι είμαστε κουρασμένοι. Από μια
ηλικία και μετά, δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από ένας στρατός από πληγωμένες
καρδιές και ψυχές που πονούν, που ψάχνουν απεγνωσμένα για ικανοποίηση και
ολοκλήρωση. Θέλουμε περισσότερα, αλλά είμαστε πολύ κουρασμένοι για να τα
ζητήσουμε. Έχουμε σιχαθεί το πού είμαστε, αλλά και πολύ φοβισμένοι για να
ξεκινήσουμε από την αρχή. Πρέπει να πάρουμε ρίσκα, αλλά φοβόμαστε ότι θα
καταρρεύσουν όλα γύρω μας. Μετά από όλα αυτά, δεν είμαστε σίγουροι πόσες φορές
θα έχουμε την δύναμη να ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή. Είμαστε κουρασμένοι γιατί
δοθήκαμε. Δε δινόμαστε όμως απλώς για να
δοθούμε. Αναζητάμε ανθρώπους που δε μας προκαλούν πόνο, δεν έρχονται μόνο να
πάρουν από εμάς, αλλά να δώσουν απλόχερα και σιχαινόμαστε τους ανασφαλείς.
Περνώντας από διάφορες φάσεις αντιλαμβανόμαστε ότι οι ανασφαλείς είναι η
χειρότερη κατηγορία ανθρώπων, γιατί πάντα………..ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
