Η μητέρα, στυλοβάτης του σπιτιού, δεν αντιμετωπίζει τη χαρά
μόνο ως εξωτερικό φαινόμενο, ότι δηλ. εξαρτάται μόνο από εξωτερικά γεγονότα
(καλή οικογενειακή κατάσταση, επιτυχίες, υγεία, αναγνώριση κοινωνική κ.λ.π.). Η
χαρά είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό. Είναι διάθεση ψυχής, έτοιμη να
δέχεται την κάθε κατάσταση. Μήπως όλοι
μας δεν βλέπουμε οικογένειες, που μπορεί να μη τους λείπει τίποτα κι όμως, να
’ναι σκυθρωπές, σαν να ’χει φύγει η χαρά από το σπίτι τους; Όπως και το
αντίθετο, δεν είναι κι’ αυτό μια πραγματικότητα; Οικογένειες δηλ. όχι με
ιδιαίτερα ευνοϊκές εξωτερικές συνθήκες και όμως να ’ναι χαρούμενες,
ευτυχισμένες; Στην τελευταία ανάλυση η χαρούμενη διάθεση είναι θέμα πνευματικό.
Και εξαρτάται πρώτιστα…..ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
